Միշտ չէ, որ մարդ գիտի թե ի՞նչ է իրեն պետք և ի՞նչն է պակասում իր կյանքում։ Այդպես եղավ ինձ հետ։ Ես ունեցա օբյեկտիվ դժվարություններ 2019-ի նոյեմբեր ամսին, առողջական խնդիրների պատճառով թողեցի կրթահամալիրը։ Բարդ փուլ էր, զերծ մնամ մանրամասնություններից, բայց դադար առա։ Կարևոր դադար, խորը դադար․․․դադար, որը ինձ լցրեց։ Ինձ մոտ եղավ ներքին խորը ինքնաճանաչում՝ ինչի արդյունքում հասկացա, թե ի՞նչը ինձ չի հերիքում։ Աշխատանքային դադարի ընթացքում, երբ տանն էի, ես հասկացա և համապատասխան մասնագետների շնորհիվ լցրեցի այն պակասը, որն ինձ պետք էր։ Ես շարունակեցի զբաղվել մանկավարժությամբ, այս անգամ ինքնակրթության միջոցով։ Դպիրն իմ ընթերցանության մասն էր ապահովում, կապը իմ գործընկերների հետ, կրթահամալիրի առօրյան, իսկ համացանցում հայտնված տարատեսակ սեմինարները՝ մանկավարժական նոր գործիքների, դպրոցների ճանաչողությունը։
Վերադառնալու փորձս եղավ կրթահամալիրային վերապատրաստումը համաճարակի օրերին, դիմեցի, անցա քառօրյա վերապատրաստում և հիմա գործում եմ որպես կամավոր։
Կյանքումս բացակայող ստեղծական ռիթմը լցվեց, և շնորհակալ եմ այդ առիթի համար, ինչ ընթացք էլ, որ այն ստանա։ Կազմեցի իմ՝ կամավորիս նախագիծը և անցա դպրոց առ դպրոց՝ պատմել եմ ամեն օրը։
Միջավայրը, որ կա, դա արդեն իսկ մեծ հնարավորությունների լաբորատորիա է, որքան էլ, որ կաշկանդող լինի համաճարակի առկայությունը։ Դա էլ է դառնում այս պարագայում 5 տարեկանների համար ինքնասապարկման, անվտանգության համար ուսանելի նյութ, պաշար։ Գործեցինք, ճանաչեցինք իրար կարգի, նախագծի համաձայն։
Հիմա, հաջորդիվ պիտի ասեմ, որ ամառը իր բոլոր դրսևորումներով կդառնա ինձ համար նախագծային։ Առցանց հանդիպումներով, ֆիզիկական միջավայրի ողջ ներուժով կլինի ստեղծական հարթակ։
Հունիսի 8 — 12-ը 《Մխիթար Սեբաստացի》 կրթահամալիրում կամավորական աշխատանքի շրջանակներում իրականացրել եմ հետևյալ գործունեությունը։
Ես եմ․․․
Ռիթմի թատրոն
Այլընտրանքային տեխնոլոգիա
Բացօթյա քնի ծես
Ազգային խաղեր
Ամառային գունեղ աղցան
Այլընտրանքային ջրային նվագարան
Հունիսի 8 — Հյուսիսային դպրոց
Հունիսի 9 — Քոլեջ
Հսւնիսի 10 — Հարավային դպրոց
Հունիսի 11 — Արևելյան դպրոց